ที่จริงก็รู้ไม่ใช่ไม่รู้ที่เราตกลงกัน
ว่าจะไม่ทัก ว่าจะมาโทร จะไม่มาหากัน
แค่เป็นเพื่อน แค่เป็นเพื่อน เรามันแค่คนที่เคยคบกัน
ที่จริงก็รู้ว่าเธอกับฉันคงไม่มีทางเลย
ไม่ควรจะคิด ไม่ควรจะฝัน ให้กลับมาเหมือนเคย
คงไม่ได้ คงไม่ได้ (ก็รู้ว่าสายไปที่จะเยียวยา)

* แต่พอเจอหน้าเธอเมื่อไร มันลืมทุกที
ลืมไปว่าฉันต้องไม่รักเธอ

** (ทำไมไม่จำ) ฉันลืมไป
(ต้องไม่รักเธอ) ว่าต้องห้ามใจ
(ต้องไม่รักเธอ) ฉันลืมไป
เหมือนความจำเสื่อม เหมือนคนที่ลืม
(ทำไมไม่จำ) ฉันลืมไป
(ต้องไม่รักเธอ) ต้องห้ามใจ
(ต้องไม่รักเธอ) ฉันลืมไป
เหมือนความจำเสื่อม ฉันจำไม่ได้ว่าต้องลืม

ที่จริงก็รู้ไม่ใช่ไม่รู้แต่มันต้องทำใจ
มันคงต้องใช้เวลาอีกนิด ก็มันเป็นเรื่องใหญ่
เราเป็นเพื่อน เราเป็นเพื่อน ท่องเอาไว้ภายในใจทุกวัน
ที่จริงก็รู้ว่าเธอกับฉันคงไม่มีทางเลย
ไม่ควรจะคิด ไม่ควรจะฝัน ให้กลับมาเหมือนเคย
ก็มันยาก ก็มันยาก (ก็รู้ว่าสายไปที่จะเยียวยา)

ซ้ำ *,**,*,**